Kur diçka prishet, fjalia e parë që dëgjon nuk vjen nga jashtë. Vjen nga ti. Dhe ajo fjali, e përsëritur për vite, bëhet klimë e shtëpisë sate të brendshme. Ose të nxjerr në derë. Ose të mban në dhomë.
Dy lloje fjalish
Shumica, në një ditë të keqe, thotë një fjali të gjatë dhe të padrejtë: gjithmonë e bëj kështu, nuk jam për këtë. Duket e sinqertë. Në të vërtetë është e paqartë dhe e pamëshirshme. Nuk të tregon hapin tjetër. Të jep vetëm një identitet që nuk të shërben.
Fjalia tjetër është më e thatë: kjo pjesë dështoi, hapi tjetër është ky. E para të gjykon. E dyta të kthen në punë. Sinqeriteti nuk është fyerje. Sinqeriteti është fakti, pa tepruar.
Fol si me një mik që e respekton
Nuk të duhet të shtires se gjithçka është mirë, kur nuk është. Të duhet të heqësh fyerjen dhe të lësh faktin. Provo këtë rend: çfarë ndodhi, çfarë varet ende nga unë, cili është hapi më i vogël brenda një ore. Tri fjali. Pastaj ngrihu.
Të flasësh më butë me veten nuk të bën të dobët. Të lë forcë për ta riprovuar.
Kur zëri bëhet i rëndë
Nëse zëri i brendshëm të fyen çdo ditë, të heq gjumin, ose të fut në një vrimë që zgjat me javë, kjo nuk është mendësi e dobët. Është një arsye për të folur me një njeri të besuar dhe, nëse të rëndon shumë, me një profesionist të shëndetit mendor.
Një tekst mund të të japë një fjali më të drejtë për një ditë të keqe. Nuk mund të të mbajë në një krizë. Dije dallimin, dhe mos u turpëro për ndihmën.
Nëse je në rrezik ose ndihesh i pashpresë, kërko ndihmë të menjëhershme te një njeri pranë teje ose te shërbimet vendore të urgjencës.