Kjo fjali keqkuptohet lehtë. Nuk do të thotë se jeta të dënon për një ditë të keqe, as se çdo e mirë të kthehet menjëherë si shpërblim. Do të thotë diçka më të thatë dhe më të vërtetë: zakonet lënë gjurmë.
Nuk është magji. Është përsëritje
Mënyra si i flet një kolegu, si e mbyll një punë, si e trajton veten kur gabon: këto bëhen stili yt. Njerëzit e mbajnë mend si u ndjenë pranë teje, jo sa i zënë ishe. Dhe ti e mban mend, edhe kur hesht, nëse je njeri që i mban fjalët apo njeri që i shtyn.
Një ditë e mirë nuk të ndryshon emrin. Njëqind ditë të vogla, po. Kthimi nuk vjen gjithmonë si surprizë. Shpesh vjen si reputacion.
Edhe vonesa kthehet
Një premtim i shtyrë tri herë u mëson të tjerëve të mos të presin. Një «do ta bëj nesër» i përsëritur të mëson ty të mos e besosh veten. Kthimi nuk vjen gjithmonë si fatkeqësi. Ndonjëherë vjen si derë që nuk hapet më, sepse askush nuk të merr seriozisht.
Kjo dhemb më shumë se një dështim i zhurmshëm. Dështimi të paktën të tregon se u përpoqe. Vonesa e përhershme të mëson se nuk ia vlen të nisësh.
Çfarë ia vlen të kthehet
Nëse diçka do të kthehet, le të jetë një gjë për të cilën nuk të vjen turp. Një punë e mbyllur mirë. Një falje e thënë në kohë. Një kufi i vendosur pa poshtëruar njeriun përballë.
Sot ke një rast të vogël. Mbaj një fjalë që e ke dhënë.
Kjo mjafton për të nisur një kthim më të mirë. Jo një jetë të re. Një provë që ti, për veten tënde, je i besueshëm.