Nuk të ndalojnë gjithmonë rrethanat. Ndonjëherë të ndalon një fjali që e thua aq shpesh sa të duket si fakt. Ja pesë që ia vlen t'i dëgjosh kur dalin nga goja jote.
Fjalitë
«Do ta filloj kur të jem gati.» Gati vjen pas fillimit, jo para tij. Pritja për gatishmërinë është një mënyrë e sjellshme për të mos u ulur në tryezë.
«Nuk jam tipi i atij njeriu.» Tipi është emër që ia vë zakoneve të vjetra. Nuk është fakt biologjik. Njeriu që ecën në mëngjes nuk lindi me këpucë në këmbë.
«E di unë çfarë duhet bërë.» Dija pa një orë në kalendar është një raft me libra që nuk i hap. Të jep qetësi të rreme.
«Të tjerët kanë më shumë fat.» Fati ekziston. Por kjo fjali të heq përgjegjësinë për hapin që varet nga ti sot, dhe të lë të lirë të mos e bësh.
«Është shumë vonë.» Vonë është e vërtetë për disa dyer, dhe ia vlen ta pranosh. Për shumicën e zakoneve, është thjesht një mënyrë për të mbrojtur veten nga turpi i fillimit.
Çfarë të vësh në vend të tyre
Zëvendësoje fjalinë me një veprim që zgjat nën dhjetë minuta dhe me një orë të caktuar. «Do të shkruaj një paragraf në orën tetë të darkës» e mposht «do ta filloj kur të jem gati» çdo herë, sepse e para mund të dështojë në mënyrë të dukshme. E dyta nuk dështon kurrë, sepse nuk fillon kurrë.
Zgjidh fjalinë që e thua më shpesh. Ajo është dera jote.
Mos i grumbullo pesë ndryshime në një të hënë. Një fjali, një orar, dy javë. Pastaj shiko çfarë mbeti. Kjo është punë, jo afirmim.