E kemi ndier pa e quajtur shkencë. Një dorë e ngadaltë në shpinë, te dikush që e duam, e ul zërin e ditës. Nxitim i njëjtë, me forcë, nuk bën të njëjtën punë. Ritmi është lajmi.
Çfarë dimë
Lëkura ka receptorë që reagojnë ndaj prekjes së lehtë dhe të ngadaltë. Ky lloj prekjeje lidhet me ndjesinë e qetësisë dhe të sigurisë. Nuk është një truk i fshehtë dhe nuk është terapi. Është një arsye pse ledhatimi i butë, kur është i dëshiruar, e qetëson trupin më shumë se një përpjekje për «t'u relaksuar» me forcë.
Fjala kyçe është leja. Qetësia nuk vjen nga prekja që dikush e duron. Vjen nga prekja që e ka zgjedhur.
Ritmi, jo forca
Më e shpejtë nuk do të thotë më e dobishme. Më e fortë as. Një lëvizje e ngadaltë, nga supet drejt mesit, me pëllëmbë të hapur dhe pa presion, mjafton. Nëse je vetëm, i njëjti parim vlen për krahët: ritëm i ngadaltë, pa e shtrënguar lëkurën.
Nëse trupi tërhiqet, ndalo. Qetësia nuk detyrohet, as te vetja.
Një ledhatim nuk zëvendëson gjumin dhe nuk mbyll një bisedë të vështirë.
Është një mjet i vogël në një ditë të ngarkuar. I bukur pikërisht sepse është i vogël. Kur ankthi të mbyll ditën për javë të tëra, mjete të vogla nuk mjaftojnë. Atëherë ia vlen të flasësh me një njeri të besuar dhe, nëse të rëndon, me një profesionist.
Respekto pëlqimin. Ky tekst është informues dhe nuk është terapi.