Ka mëngjese që duken të mbyllura para se të kesh dalë nga shtrati. Dhe ka një pamje tjetër të së njëjtës ditë, që shfaqet vetëm nëse ndalesh një herë dhe e shikon përsëri. Nuk të duhen dy plane. Të duhen dy shikime, dhe pastaj një vendim.
Pamja e parë
E para vjen me nxitim. Lista është e gjatë, drita është e ftohtë, dhe mendja e quan ditën tashmë të humbur. Kjo pamje nuk gënjen plotësisht. Ajo thotë vetëm gjysmën: ka punë. Nuk thotë se puna është e pamundur.
Pamja e dytë
E dyta vjen kur ul telefonin dhe shikon dritën siç është, jo siç e frikëson lista. Një shteg, një hap, një orë. Nuk të premton se do të mbarosh gjithçka. Të tregon se mund të nisësh pa e zgjidhur tërë jetën para kafes.
Dy shikime mjaftojnë. Vendimi i tretë, pa hap, është vetëm vonesë.
Një vendim, jo dy plane
Zgjidh pamjen që të lë në këmbë, dhe shkruaj një veprim që mbaron para drekës. Nëse të duhen dy lista, ende po shikon. Vendimi është i shkurtër: çfarë bëj tani, dhe ku e lë pjesën tjetër për më vonë.
Ky tekst është editorial. Nuk zëvendëson ndihmën e një profesionisti kur dita të rëndon më shumë se një mëngjes i vështirë.