Ka një mënyrë të foluri që të konsumon, dhe një mënyrë që të mbron. E para do të ketë gjithmonë një mendim, një shpjegim, një premtim të bërë me zë të lartë. E dyta zgjedh. Strategu mban planin. Avokati zgjedh fjalën.
Strategu mban planin për vete
Të mendosh si strateg do të thotë të shohësh dy hapa më tej, pa e shpallur lojën. Jo të manipulosh njerëzit. Të mos e shpërndash energjinë në çdo bisedë dhe në çdo ide që ende nuk e ke prekur me dorë.
Një plan që e tregon para se ta flesh bëhet pronë e të tjerëve. Ata të japin mendime, ti humbet ritmin. Strategu dëgjon, shënon dhe lëviz kur ka diçka konkrete. Heshtja këtu nuk është fshehtësi. Është përqendrim.
Avokati zgjedh fjalën
Avokati i mirë nuk flet shumë. Flet saktë. Në punë, në familje dhe në një bisedë të vështirë, fjala e tepërt të kushton më shumë se heshtja. Ajo që nuk e the, mund ta thuash nesër. Ajo që e the me zemërim, mbetet.
Para se të përgjigjesh, pyet veten: a po mbroj diçka që ka rëndësi, apo po mbroj krenarinë time? E para të çon përpara. E dyta të mban në një debat që nesër nuk do ta kujtosh, por që sot të ha ditën.
Një njeri që flet pak dhe mban fjalën bëhet i besueshëm.
Qetësia është mjet, jo maskë
Kjo nuk është ftesë të bëhesh i ftohtë. Është ftesë të mos e djegësh autoritetin tënd me nxitim. Besimi është monedha që paraja nuk e blen dot gjithmonë, dhe ndërtohet ngadalë: një fjalë e mbajtur, një kufi i qetë, një jo që nuk ka nevojë për fjalim.
Sot, në një bisedë, zgjidh një fjali më pak. Mbaje planin për vete derisa të kesh bërë hapin e parë. Pastaj fol. Atëherë fjala ka peshë.